In 2011 werd de Atlantische blauwvintonijn aangemerkt als een bedreigde diersoort. Door beperking van de vangst en verscherpt toezicht, hebben de populaties zich kunnen herstellen, maar ons rapport alarmerende signalen dat de groeiende tonijnkweeksector bijdraagt aan een nieuwe populatiecrisis, slechts enkele jaren nadat deze zich van de status van bedreigde diersoort heeft hersteld.

Hoewel de blauwvintonijn recent weer in de Noordzee is gesignaleerd¹, is dit geen reden om aan te nemen dat het goed gaat met het dier. Door klimaatverandering gaan veel soorten meer richting het noorden. De visserij is momenteel juist weer op een historisch hoog niveau en het toezicht is weer bijna volledig in het slop geraakt.

Het aantal erkende mesterijen voor blauwvintonijnen is de afgelopen twee decennia explosief gestegen en bijna vertienvoudigd van 13 in 2006 tot 123 in 2026. En sinds 2003 is het aantal tonijnen dat jaarlijks in mesterijen gehouden wordt, gestegen van maximaal 55.000 dieren tot maar liefst één miljoen in 2024.

De stijging zien we ook terug in de Nederlandse markt: volgens handelscijfers van de Verenigde Naties importeerde Nederland in 2024 netto ongeveer 243.000 kilo blauwvintonijn. In een jaar tijd groeide dit met 18 procent naar meer dan 288.000 kilo in 2025. Het gaat jaarlijks om duizenden dieren.

Daarnaast blijkt dat er een gebrek is aan cruciale gegevens over vangsten, productie en handel, waardoor het moeilijk is om de werkelijke omvang van de uitbreiding van de sector in kaart te brengen.

Oceanen worden leeggevist

Om de Atlantische blauwvintonijnen te voeden zijn enorme aantallen vissen nodig, die in het wild gevangen worden. Uit ons rapport blijkt dat één gekweekte tonijn, die zo’n 200 kg vlees oplevert, tot wel 3.000 kg kleinere vissen eet. Dat zijn maar liefst 33.000 sardines of 166.000 ansjovissen.

Deze kleinere vissen zijn van cruciaal belang voor mariene ecosystemen en vormen een bron van voedsel en inkomsten voor kustgemeenschappen in Noord-Afrika en Sub-Sahara-Afrika.

De belastingbetaler betaalt mee aan deze schadelijke tonijnkweekindustrie: de afgelopen decennia ging er meer dan 64 miljoen euro subsidies heen vanuit de Europese Unie en van nationale overheden.

Dr. Elena Lara, onze senior onderzoeks- en beleidsadviseur en auteur van het rapport:

Atlantische blauwvintonijnen zijn ongelooflijke onderwaterreuzen. In het wild kunnen ze elke dag 260 kilometer zwemmen – het is dan ook onnatuurlijk, onhoudbaar en het leidt tot vreselijk dierenleed om ze op te sluiten in kooien.

De destructieve kweekindustrie haalt wilde tonijnen uit onze oceanen om ze vet te mesten met enorme aantallen in het wild gevangen vissen – voornamelijk voor luxe sushi- en sashimiproducten.

Overheden hebben al veel te lang nagelaten om deze sector die milieuschade en ernstig dierenleed veroorzaakt te reguleren. Ze moeten nu actie ondernemen om de tonijnkweek te stoppen en zich inzetten om de tonijnen in het wild te houden.

Nu de soort zich nog maar net heeft hersteld van de status van bedreigde diersoort, kunnen we het ons niet veroorloven om de fouten uit het verleden te herhalen.

Actie voor de tonijnen

Nieuw rapport: Atlantische blauwvintonijn bedreigt door aquacultuur