De moeder leidt inmiddels vaak aan pootproblemen, uierontsteking en andere gezondheidsproblemen doordat ze is doorgefokt om zo veel mogelijk melk te produceren. Dagelijks hangt ze meermaals aan een mega-kolfapparaat om haar te verlossen van de melk die ze maakt voor het kleintje dat ze nooit meer zal zien. Als haar productie afneemt, zal ze weer zwanger worden gemaakt en begint het treurige verhaal opnieuw. En dit alles om melk te produceren voor ons mensen.

Door de strot geduwd

Want melk hoort nou eenmaal in ons Hollandse dieet. Toch? Dat is te bezien. Wij consumeren vooral zo veel zuivel, omdat het ons is aangeleerd door jarenlange campagnes vanuit de overheid en de sector. Die waren nodig, omdat Nederland veel te veel melk produceerde (de melkplas) als gevolg van subsidies op de productie. Met pakjes schoolmelk werd ‘de witte motor’ ons door de strot geduwd. Melk zou gezond zijn voor iedereen; een claim waar de wetenschap inmiddels vraagtekens bij zet.

‘Gewone’ melk

Terwijl ik kijk naar hoe mijn dochter drinkt, verwonder ik me over die term ‘melk’. Want wie melk zegt, bedoelt doorgaans koemelk. Of, nog erger, vaak hoor je zelfs ‘gewone melk’ zeggen, wanneer iemand een cappuccino bestelt en aangeeft daarin geen soja- of havermelk te willen.

Maar hoe ‘gewoon’ is het drinken (als volwassene bovendien) van de melk van een ander dier? Zou de term ‘melk’ niet gewoon bij mensenmelk moeten horen? Daarvoor gebruiken we nu vaak – nog gekker – het woord ‘moedermelk’. Maar natuurlijk is élke melk moedermelk. Een koe is net zo goed een moeder, maar we nemen haar haar moederschap af. Laten we die ‘gewone melk’ gewoon ‘koemelk’ noemen, want dat is ze: melk voor en door koeien.

Het zijn misschien maar woorden, maar woorden zijn belangrijk. Misleidende termen kunnen de werkelijkheid soms verbloemen en zaken normaliseren die dat eigenlijk niet zijn. Door juiste, eerlijke woorden te gebruiken kan een eerste stap gezet worden naar bewustwording en verandering.

Gun een moeder haar moederschap

‘Gewone’ melk?