Zo heet de film van Compassion in World Farming over het leven van vleeskuikens in de bio-industrie. Onderzoekers filmden in 7 Europese landen hoe vleeskuikens hun dagen slijten in de donkere stallen van de bio-industrie.

Script

LEEF SNEL, STERF JONG
Het verhaal van de vleeskip

Een film van Compassion in World Farming

Terwijl vlees van varkens en runderen steeds minder populair wordt, groeit de vraag naar kippenvlees snel. De prijs van kippenvlees is in de laatste 40 jaar zo sterk gedaald, dat kip al lang geen specialiteit meer is. Het is alledaags afhaal- en wegwerpvoedsel geworden Maar: hoe kán het, dat kippenvlees zo goedkoop is geworden? Op zoek naar een antwoord op deze vraag bezochten onderzoekers van Compassion in World Farming in een jaar tijd 7 verschillende Europese landen. Zij keken achter de gesloten deuren van de pluimvee-industrie en filmden hoe kippenvlees tegenwoordig geproduceerd wordt.

Vleeskippen leggen geen eieren. Ze zijn selectief gefokt om zo snel mogelijk te groeien en veel vlees te produceren. Moderne vleeskippen groeien wel twee keer zo snel dan hun voorouders. Al na een paar weken worden de dieren, kuikens nog, geslacht. Ze zijn dan al zo zwaar dat ze vaak ziek en kreupel zijn, terwijl hun voorouders, in een natuurlijke omgeving, meestal enkele jaren oud zouden zijn geworden.

Nadat ze zijn uitgebroed worden de kuikens via de lopende band [181 KB] afgevoerd, gesorteerd en verpakt voor hun reis naar de boerderij. Daar worden ze in kolossale, donkere stallen gestopt, die wel 30.- tot 40.000 kippen kunnen bevatten.

Elke dag groeien de dieren en met de dag is er per kip steeds minder ruimte beschikbaar [274 KB] . Naarmate de dieren groeien worden de omstandigheden slechter en raken de stallen steeds voller, totdat de vloer helemaal vol is met kippen die met elkaar wedijveren om bij het voer en het water te komen. Dat is alvast een déél van het antwoord: de producenten besparen ruimte en dus kosten, door de dieren dicht op elkaar te proppen, zonder zich veel om het dierenwelzijn te bekommeren.

Elk jaar worden er -alleen al in Nederland- 440 miljoen vleeskippen verbruikt. Voor de hele Europese Unie is dit cijfer maar liefts 4 miljard! Bijna al deze kuikens worden op deze manier in de bio-industrie gehouden.

Jonge kuikens op de lopende band.

Het selectieve fokken voor een snelle groei zorgt voor de meeste welzijnsproblemen. De dieren worden opgefokt om hun slachtgewicht in zo'n 42 dagen te bereiken. Dat is twee maal zo snel als 30 jaar geleden: genetische selectie voor een snellere groei, meer vlees en hogere winst. De poten, het hart en de longen van de dieren kunnen de snelle groei van het lichaam echter niet bijhouden. Vaak buigen de poten onder het gewicht van het veel te snel gegroeide lichaam. Daardoor lijden elk jaar miljoenen vleeskuikens aan pijnlijke, soms verminkte, poten. Sommige dieren sterven door uithongering en uitdroging omdat ze niet bij het voer en water kunnen komen. [269 KB] Ook het hart wordt overvraagd door het zware lichaam. Miljoenen vleeskippen sterven daardoor elk jaar aan hartfalen.

Hoe snel vleeskuikens groeien is te zien wanneer we de groei van een gewone legkip (aan de linkerkant), vergelijken met die van de vleeskip (rechts). Maar waarom groeien vleeskippen in de bio-industrie zó snel, als dat zo veel problemen veroorzaakt? Alleen maar omdat het geld bespaart wanneer de dieren maar 42 in plaats van zo'n 80 dagen gevoed hoeven te worden. En omdat er dan meer dieren per jaar kunnen worden gemest. Ook dat drukt de kosten.

De omstandigheden in de vleeskippenstallen zijn zo slecht dat in de Europese Unie elke dag door verschillende oorzaken ongeveer een half miljoen kippen sterven. Deze arme dieren halen niet eens hun slachtleeftijd van zo'n 42 dagen. Veel dieren gaan dood en verdwijnen en ontbinden in het strooisel, dat aan het eind van de mestperiode wordt opgeruimd.

Een recent rapport van het Wetenschappelijk Comité voor Diergezondheid en Dierenwelzijn van de Europese Unie is zeer kritisch over het houden van vleeskippen in de bio-industrie. Het rapport veroordeelt met name:

* De snelle groei, die leidt pijnlijke pootgebreken en hartfalen;
* De ernstige overbevolking in de kippenstallen.

Ondanks de ernst van de problemen zijn er in de Europese Unie geen specifieke wetten om vleeskippen op de boerderij te beschermen. Compassion in World Farming pleit er daarom voor dat de EU met spoed wetten maakt om een halt toe te roepen aan de intensieve houderij van vleeskippen.

Vaak is de kip te zwaar voor haar eigen poten.

Zodra de kippen zwaar genoeg zijn om geslacht te worden komen de vangers de stal binnen [332 KB] . Zij pakken meerdere kippen in elke hand. Ze houden de dieren ondersteboven vast aan één poot en stoppen hen in kratten voor de reis naar het slachthuis. Tijdens deze brute behandeling raken bij veel dieren de heupen ontwricht. In het ergste geval schiet het dijbeen in de buikholte van de kippen. De reis naar het slachthuis is vreselijk. Veel dieren overleven het transport niet. Veel andere komen met gebroken botten in het slachthuis aan. Soms gebeuren er onderweg vreselijke ongelukken. Bij dergelijke ongelukken worden vaak duizenden dieren gewond of gedood.

Ondanks haar afmetingen is de hedendaagse vleeskip eigenlijk nog in haar kindertijd wanneer ze, nauwelijks 6 weken oud, geslacht wordt.

In het slachthuis worden de kippen ondersteboven aan metalen beugels gehangen. Zo worden ze naar het elektrisch geladen verdovingsbad geleid. Daarvandaan gaan ze op weg naar de automatische slachtmachine. Door inefficiënte verdoving of doordat de juiste bloedvaten niet zijn doorgesneden, komen sommige kippen weer bij bewustzijn terwijl ze dood bloeden. Sommige dieren leven nog wanneer ze ondergedompeld worden in de kokend hete tank die bedoeld is om de veren los te maken voor het plukken.

Tenslotte worden de dieren verder verwerkt, waarna het vlees, klaar voor de supermarkt, wordt afgeleverd.

In het tijdperk van de snelle hap wordt het vlees ook snel geproduceerd. Het leven van een vleeskip duurt maar 42 dagen vol dierenleed.

Er is een alternatief voor het dierenleed in de bio-industrie. Kippen kunnen ook zó gehouden worden dat ze naar buiten kunnen en frisse lucht en daglicht krijgen. Bovendien kunnen langzamer groeiende rassen worden gebruikt, die niet vatbaar zijn voor de poot- en hartgebreken bij snel groeiende dieren.

De Europese Unie moet zo snel mogelijk wetten maken om de miljarden vleeskippen te beschermen, maar ook ú kunt helpen: koop alstublieft geen kippenvlees meer dat afkomstig is uit de bio-industrie!

In een nacht haalt de vangploeg de stal leeg.