Stand van zaken: april 2009

Wat is er tegen het vervoeren van dieren?
Hoe weten we dat allemaal?
Om hoeveel dieren gaat het?
Waarom worden al die dieren levend vervoerd?
Mag dat zo maar?
Maar nu wil Europa de wet toch verbeteren?
Waarom is Europa besluiteloos?
Is er geen kans op verbetering?
Wat wil Compassion in World Farming?
Zijn veetransporten nodig voor de economie?

Wat is er tegen het vervoeren van dieren?

Dieren worden over veel te lange afstanden vervoerd. Soms kan zo’n reis wel 50 uur duren. Tijdens de lange reizen krijgen de dieren vaak niets te eten of te drinken en geen rust. Veel dieren zijn aan het eind van de reis volkomen uitgeput en uitgedroogd. Andere dieren overleven de reis niet. In de praktijk blijkt: hoe langer de transporten duren, hoe meer dierenleed ze veroorzaken. Bovendien kunnen veetransporten dierziekten verspreiden. Op deze manier kwam in 2001 Mond- en Klauwzeer Nederland binnen.

Hoe weten we dat allemaal?

Cameramensen van Compassion in World Farming en andere dierenbeschermingsorganisaties volgen regelmatig veetransporten en filmen en documenteren wat ze zien. Ook de Europese Unie zelf, en haar lidstaten, geven in officiële stukken toe dat de regels voor veetransport stelselmatig overtreden worden.

Om hoeveel dieren gaat het?

Elk jaar worden ongeveer 60 miljoen dieren door Europa vervoerd. Ongeveer een derde daarvan wordt kort na het transport geslacht. De overige dieren worden in het land van bestemming vetrgemest.
Alleen Nederland exporteerde in 2007 al 5 miljoen biggen, waarvan ruim 26% naar Italië en Spanje. In hetzelfde jaar exporteerde Nederland bijna 130.000 volwassen varkens naar Italië. Nederland importeerde in 2007 meer dan 300.000 heel jonge kalfjes uit verre landen als Ierland, Polen en Litouwen. (Bron: PVE: Produktschappen voor Vee, Vlees en Eieren).

Waarom worden al die dieren levend vervoerd?

Hiervoor zijn allerlei economische redenen, die per land kunnen verschillen. Een paar voorbeelden: Vlees van Engelse schapen die in Frankrijk geslacht worden, kan als Frans vlees verkocht worden en levert daardoor meer op. Nederland heeft meer hokken voor jonge kalveren dan er dieren zijn en daarom importeert Nederland jaarlijks grote aantallen pas geboren kalveren. Tot eind 2005 subsidieerde de Europese Unie de export van levend vee naar het Midden Oosten.

Mag dat zo maar?

De huidige Europese regels staan toe schapen en runderen 29 uur lang te vervoeren. Na een rustperiode van 24 uur mag er dan weer een nieuwe reis beginnen. Varkens mogen nu 24 uur lang vervoerd worden. Volgens de huidige regels wordt er dus geen grens gesteld aan de afstand waarover dieren vervoerd mogen worden en ook niet aan de duur van de transporten. Daarom zijn de regels onvoldoende. In de praktijk wordt de naleving van deze regels bovendien nauwelijks gecontroleerd en de regels worden vaak overtreden.

Maar nu wil Europa de wet toch verbeteren?

In de afgelopen jaren zijn er allerlei voorstellen gedaan om de regels voor veetransporten te veranderen maar tot 22 november 2004 heeft geen van die voorstellen het gehaald. In november 2004 zijn wel op voorstel van Nederland een aantal nieuwe regels vastgesteld die de controle op de veetransporten makkelijker moeten maken. Zo moet elke veewagen in de toekomst verplicht worden uitgerust met satellietnavigatie, zodat men altijd kan controleren waar een veewagen zich bevindt. Ook moeten de chauffeurs aan hogere eisen voldoen en wordt het makkelijker wetsovertreders te straffen.
Deze nieuwe regels, die op 1 januari 2007 zijn ingegaan, veranderen echter niets aan de kern van het probleem: de veel te lange rijtijden, de overvolle veewagens en het gebrek aan rust veroorzaken ernstig dierenleed. Over rijtijden, rusttijden en beladingsgraad konden de (toen) 25 landen van de Europese Unie in 2004 nog geen overeenstemming bereiken. Wel hebben ze afgesproken binnen zes jaar opnieuw hierover te praten. Compassion in World Farming dringt aan op snellere veranderingen.

Waarom is Europa besluiteloos?

Een aantal landen, waaronder Frankrijk, Spanje, Griekenland en Ierland wil geen maximumduur voor veetransporten invoeren. Samen zijn zij sterk genoeg om het invoeren van een limiet tegen te houden. Andere landen, zoals Groot Brittannië en Duitsland willen de regels wel veranderen, maar alleen als er een duidelijke verbetering voor het dierenwelzijn komt ten opzichte van de huidige regels.

Is er geen kans op verbetering?

Nee, in Europa is niets definitief. Wel zal het moeilijk zijn op korte termijn overeenstemming te bereiken omdat de EU met ingang van 1 mei 2005 is uitgebreid met 10 nieuwe lidstaten, die niet allemaal positief staan ten opzicht van de verbetering van het welzijn van dieren.

Wat wil Compassion in World Farming?

Er moet snel een maximumduur komen van 8 uur voor alle veetransporten (dus: voor dieren die geslacht worden én voor dieren die verder afgemest zullen worden). Na die 8 uur moeten de dieren bij het slachthuis zijn, of op de boerderij waar ze verder gemest worden. Dat is al méér dan genoeg want overal in Europa is zo'n bestemming wel binnen 8 uur te vinden.
Dieren moeten zo dicht mogelijk bij de boerderij geslacht worden. Daarna kan dan het vlees worden vervoerd. Transport moet tot een minimum beperkt blijven. Bovendien moeten er meer, en betere controles komen.

Zijn veetransporten nodig voor de economie?

Nee, helemaal niet. Wanneer de dieren dicht bij de boerderij geslacht worden en het vlees vervolgens vervoerd wordt, kan men net zoveel als nu aan de handel verdienen. Overigens worden al zo'n 90% van de dieren die in Nederland in de bio-industrie gehouden worden in ons land geslacht en tot vlees verwerkt. Ook hieruit blijkt dat transport van levende dieren over lange afstanden helemaal niet nodig is.