In 2008 reisden onderzoekers van Compassion in World Farming door Europa om de handel in jonge kalfjes in beeld te brengen.

Ze filmden in Polen waar deze jonge dieren niet veel geld waard zijn en nog het meest opbrengen door ze aan Nederlandse of Italiaanse veehandelaren te verkopen. In 2008 exporteerde Polen zo'n 325.000 kalfjes waarvan er meer dan 100.000 in Nederland werden afgemest en geslacht.
In Nederland, een van de grootste kalfsvleesproducenten van Europa, filmden ze de kalfjes in de kale hokken zonder stro waarin ze, totdat ze naar het slachthuis gebracht worden, staan op gladde vloeren met spleten. In Italië filmden ze zelfs kalfjes die aan de ketting lagen, een praktijk die in Europa verboden is.

In 2008 werden in Europa meer dan 1 miljoen kalfjes over grote afstanden vervoerd, om te worden afgemest voor hun vlees.

Polen

In Polen vertelden boeren aan onze onderzoekers dat, door de overproductie van kalveren in de melkveehouderij, de export van kalfjes hun enige mogelijkheid is om winst te maken:

In Polen zijn bedrijven gespecialiseerd in het 'verzamelen' van kalfjes. Ze onderhouden contacten met melkveehouders en met kalver- of rundermesters. Ze hebben altijd een voorraad kalveren beschikbaar voor de export. Ons team sprak met een van de managers van zo'n bedrijf en vroeg wat er met de dieren gebeurt. De manager legde uit dat de dieren lijden aan stress, vanwege de drastische veranderingen in hun omgeving en omdat ze op heel jonge leeftijd bij hun moeder worden weggehaald.

De manager vervolgde zijn verhaal en vertelde dat Italië en Nederland de belangrijkste bestemmingen van de kalfjes zijn. Gevraagd naar de gevolgen van de verre reizen voor de kalfjes zei hij dat de reizen niet zo lang duren, maar hij gaf toe dat er problemen zijn. Oververhitting van de dieren is een probleem, terwijl juist voorkomen moet worden dat de dieren gaan zweten.

Uit wetenschappelijk onderzoek weten we dat er meer problemen zijn tijdens verre kalvertransporten, zoals: stress door hitte en kou, gewichtsverlies en meer kans op infecties en hogere sterftecijfers.

We bezochten in Polen ook een ander bedrijf dat gespecialiseeerd is in de handel met de Nederlandse vee-industrie. Toen we aankwamen troffen we een plaatselijke veterinaire ambtenaar aan terwijl hij dieren inspecteerde die tijdens het transport van boerderijen in Polen naar het bedrijf gewond waren geraakt. Hier vandaan gaan de kalveren op transport, of ze wachten op herstel, als ze gewond zijn.

In 2008 exporteerde Polen meer dan 100.000 kalveren naar Nederland. De afstand van Midden Polen (Lodz) naar Apeldoorn is meer dan 1000 km.

De manager liet onze onderzoekers het bedrijf zien en vertelde het een en ander over de handel. Ondertussen zagen de onderzoekers dat er voortdurend dieren aankwamen vanuit alle hoeken van Polen, om gereed gemaakt te worden voor export naar Nederland.

Toen de onderzoekers vroegen hoe lang de reis naar Nederland zou duren, kwam de veewagen aan en begon het inladen van de kalveren. Ondanks verzekeringen dat er goed voor de kalfjes gezorgd zou worden en dat alleen de modernste uitrusting zou worden gebruikt, zagen de onderzoekers voorbeelden van ruwe behandeling en was het makkelijk te zien hoe bang de dieren waren.

Italië

In Italië bezochten onze onderzoekers bedrijven waar dieren worden gehouden voor 'wit' en 'rosé' kalfsvlees. ('wit' wil zeggen dat de dieren worden geslacht voordat ze 8 maanden oud zijn, 'rose' vlees heeft betrekking op oudere dieren). In beide gevallen ging het vaak om intensieve veehouderijen en zagen de onderzoekers herhaaldelijk een gebrekking welzijn van de dieren.
Ze zagen niet alleen Poolse kalveren in nauwe boxen, maar ook kalveren uit Oostenrijk, Roemenië en zelfs Litouwen in dergelijke omstandigheden. Italië importeert jaarlijks zo'n 150.000 kalveren uit andere EU-landen. De meeste komen uit Polen ( bijna 75.000), Oostenrijk (>25.000) en Frankrijk (>16.000).
Het meest schokkend was wel te zien dat sommige kalveren geketend waren met een ketting om hun nek, om ze op hun plek in de box te houden. deze praktijk is in de EU verboden.
Men vertelde onze onderzoekers dat de enige reden waarom deze dieren naar Italië gebracht waren, was dat ze goedkoop waren.

Nederland

In Nederland, de andere belangrijke bestemming voor Poolse kalveren, filmden we de grootschalige en intensieve kalverhouderij. Ook in Nederland groeien mestkalfjes niet op bij hun moeder. Ze worden weggehaald en vervoerd naar een ander bedrijf. Daar worden ze afgemest, voordat ze op transport gaan naar het slachthuis, dat gelukkig meestal niet ver weg is. In Nederland worden elk jaar zo'n 1,4 miljoen kalveren geslacht, dat is bijna een kwart van de hele Europese productie. Meer dan de helft van de kalfjes die in Nederland worden geslacht is afkomstig uit het buitenland.

In Nederland worden de kalfjes in groepen gehouden en hebben ze meer ruimte dan in Italië, maar toch zijn de omstandigheden in de stallen verontrustend: De dieren stonden soms dicht op elkaar op kale houten vloeren, met spleten en zonder stro.
Deze kale hokken zijn de standaard in de Nederlandse kalverindustrie, die mede door de aanvoer van goedkope dieren uit verre landen zó succesvol is dat Nederland de op één na grootste kalfsvleesproducent van de EU is.

Onze onderzoekers filmden in Nederland ook de laatste etappe in het leven van mestkalveren. Na een scheiding van hun moeder op heel jonge leeftijd, een vaak lang transport en een leven in de kale hokken van van de vee-industrie gaan ze op weg naar het slachthuis.

Help de kalfjes!