STOP THE BULLSHIP
In april presenteerde CIWF aan de internationale pers en aan leden van het Europees Parlement de film ‘Stop the bullship’ over de gesubsidieerde export van levende runderen vanuit de EU naar Libanon. Vanaf deze pagina kun je de (Engelstalige) film downloaden en bekijken. De tekst op deze pagina is een Nederlandse bewerking van het script van de film.
De tekst van de film
De Europese Unie subsidieert de jaarlijkse export van ongeveer 250.000 runderen naar het Midden Oosten. De bedragen lopen hierbij op tot 100 miljoen Euro per jaar.
Compassion in World Farming roept op een einde te maken aan de export vergoedingen, die deze handel financieren.
Een onderzoek uitgevoerd door Compassion in World Farming heeft feiten onthult zoals lange reistijden, laag niveau van dierenwelzijn, dierenmishandeling en inhumane slachtmethodes in de gesubsidieerde export-veehandel van de Europese Unie naar het Midden Oosten.
Een undercover onderzoeksteam verzamelde informatie over de toestand van de dieren, voor en na een 4500 km lange, en 12 dagen durende zeereis van Ierland naar Libanon.
Joyce D’Silva, Chief Executive Officer van CIWF:
„Compassion in World Farming is van mening dat deze handel, die gesubsidieerd wordt door de betaling van export vergoedingen, misbruik is van het geld van de belastingbetalers in de Europese Unie.
De hoge prijs die de dieren betalen eist dat er actie wordt ondernomen: runderen maken lange reizen maakt in condities, die niet in overeenstemming zijn met het advies van de onafhankelijke wetenschappelijke adviseurs van de Europese Unie. Vervolgens worden ze in het land van aankomst geslacht op een manier die illegaal zou zijn in de Europese Unie.
Kijkt u alstublieft naar deze video - waarin onderzoekers van Compassion in World Farming de waarheid achter deze handel boven tafel krijgen – en vraagt u zich dan af of belastingbetalers in de Europese Unie hieraan zouden moeten meebetalen?“
Ierse runderen gaan aan boord.
De Rami M werd gebruikt voor de eerste van een aantal geplande veetransporten naar Libanon in het Ierse vee-export seizoen van 2004.“
Om in aanmerking te komen voor de vergoedingen van gemiddeld 231 Euro per dier moeten, volgens EU regels, de omstandigheden in overeenstemming zijn met de welzijnseisen tijdens de duur van de gehele reis.“
Bewijs verzameld door CIWF geeft echter aan dat de naleving van deze eisen minimaal is.
Geconfronteerd met de steile hoek van de laadklep, wordt het vee het schip op gejaagd met elektrische schokken. Volgens de Ierse wetgeving is het gebruikt van elektrische schokken onwenselijk en moet dus voorkomen worden. [295 KB]
Het inladen duurde bijna 8 uur, ondanks het slechte weer. Onderzoekers konden slechts speculeren waarom de dierenarts, die volgens de EU wetgeving een verplichte controle moet uitvoeren tijdens dit stadium van de reis, in tegenspraak met de Ierse wet het voortdurende gebruik van elektrische schokken toestond.
De Rami M vertrok later diezelfde dag. Maar 500 van de in totaal 1200 runderen hadden al een aantal nachten doorgebracht aan boord van het schip, dat, na een verzoek van het Ierse ministerie van de Marine om aanpassingen uit te voeren aan het schip, een vertraagde laad- en vertrektijd had. Als gevolg hiervan duurde het verblijf aan boord voor sommige dieren tussen de 17 en 19 dagen. Voor alle dieren duurde de zeereis 12 dagen.
Transport in Libanon
Subsidies blijven ervoor zorgen dat de export van runderen naar Libanon voor handelaren in de EU winstgevend blijft, ondanks het nadelige effect op de plaatselijke voedselproductie en landbouw.
Het is 12 dagen geleden dat het schip Ierland heeft verlaten, maar CIWF onderzoekers hebben de Rami M in Beirut gevonden voordat de lading is uitgeladen.
Tijdens het uitladen van het vee kunnen de onderzoekers geen bewijzen vinden, dat de verplichte veterinaire inspectie, vereist door EU regelgeving, plaats vindt. Er zijn geen faciliteiten om zulke controles uit te voeren in de haven. De onderzoekers werden uitgenodigd aan boord van het zusterschip van de Rami M, de Spiridon, die ook gekwalificeerd is om vee te vervoeren van Ierland naar Libanon. Deze keer echter was deze aangekomen in Beiroet, na een zeereis van 5 dagen vanuit de Italiaanse haven Trieste.
De condities van de dieren aan boord beloofden niet veel goeds voor de toestand van de Ierse dieren, die een reisduur achter de rug hadden, die drie keer zo lang was.
15 dieren tegelijk werden ingeladen in gewone vrachtwagens voor een hectische reis van de haven naar de buitenwijken van Beiroet. Vee dat niet onmiddellijk geslacht wordt, wordt voor 10 dagen ondergebracht in onderkomens zoals deze, waar ze het gewicht dat ze verloren door de stress van de reis terugkrijgen.
Dit lage dierenwelzijn tijdens het transport zou illegaal zijn binnen de EU, maar toch subsidieert de EU deze behandeling van de dieren in Llibanon door exportsubsidies te betalen.
Onderzoekers volgden een transport van Spaans vee gedurende meer dan 4 uur, waarbij de dieren in een te volle vrachtwagen stonden, in 30 graden Celsius, zonder water. [389 KB]
Een dier was onder de voet gelopen als gevolg van herhaaldelijk vallen tijdens de reis. Het was duidelijk dat de chauffeurs van het voertuig weinig of helemaal geen training hadden in de behandeling van dieren tijdens transport. De onderzoekers filmden de slechte conditie van de Spaanse dieren vast, nadat deze waren uitgeladen van de vrachtwagens.
STOP THE BULLSHIP!
Duitse runderen in een Libanees slachthuis
Veel van de geïmporteerde dieren werden gekocht van veehandelaren, door individuele veehouders en kleine bedrijven.
Onderzoekers waren getuige van de omstandigheden waaronder de dieren gehouden werden en van de slachtfaciliteiten in een zon prive-onderneming. Dit was de bestemming van sommige van de dieren van de Rami M en andere dieren uit de EU.
In de laatste fase van de reis waren de dieren van de Rami M volledig uitgeput geraakt.
Toen de onderzoekers later terug kwamen op dezelfde plaats, zagen zij hoe de dieren uit de EU geslacht werden. Na een tijd om te herstellen en gewicht te winnen wacht een aantal van de Ierse dieren hetzelfde lot. [356 KB]
Deze omstandigheden tijdens slachten zouden illegaal zijn binnen de EU.
Maar door de exportsubsidies is het voor handelaren winstgevend om slachtvee op deze wijze naar Libanon te sturen.
In het geheim gefilmde beelden tonen nog slechtere omstandigheden in het door de regering geleide Karantina slachthuis in Beiroet.
De behandelmethodes en het gebruik van materialen in dit slachthuis toonden weinig of geen respect voor het welzijn en de veiligheid van de dieren.
De onderzoekers vonden het bewijs dat een Iers dier, dat met de Rami M. naar Libanon was gebracht, werd geslacht in het Karantina slachthuis.“
Volgens het Ierse ministerie van landbouw was het dier met oormerk 19 15335 4 0252 een Friese stier, geboren op 6 februari 2003 in een kudde in Kerry.
Eerst werd het dier verkocht naar Kilkenny toen hij een maand oud was. Daarna werd hij verkocht naar Carlow toen hij 9 maanden oud was.“
De officiële reactie van het Ierse ministerie van landbouw op het onderzoek van het CIWF naar de herkomst van het dier luidt:
„[het dier] werd aangeboden voor export naar Libanon op 1 oktober 2004 op het export verzamel centrum in Waterford. Onze bestanden laten zien dat het dier werd geëxporteerd naar Libanon aan boord van de MV Rami vanuit de haven van Waterford op 1 oktober 2004. Gezien het feit dat het dier levend geëxporteerd werd, hebben we geen gegevens in onze database over de slacht van het dier“..
Nog een slachtoffer van de transport- en slachthandel gesubsidieerd door de EU.
Compassion in World Farming roept op de exportvergoedingen, die de onnodige wreedheden die hier aan het licht zijn gebracht subsidiëren, direct en blijvend te staken.
Joyce D’Silva:
„Dank u, voor het kijken naar deze schokkende beelden. Er moeten toch betere manieren zijn om Europees belastinggeld uit te geven? Compassion in World Farming dringt er bij de Europese Commissie en de Raad van Ministers op aan, in te zien dat de betaling van vergoedingen op de export van vee zo spoedig mogelijk geschrapt moeten worden.“
