De manier waarop dieren in de bio-industrie worden gehouden veroorzaakt ernstige problemen voor hun welzijn. Op deze pagina geven we een overzicht van de belangrijkste problemen. Daarna bespreken we ze per diersoort.

Overvolle stallen

Doordat mestvarkens en vleeskuikens dicht op elkaar gepropt leven kunnen ze hun natuurlijke gedrag niet uiten waardoor stress, agressie en frustraties ontstaan. De overvolle stallen vormen de ideale omgeving voor de snelle verspreiding van gevaarlijke ziekteverwekkers.

Onnatuurlijke leefomgeving

Vleeskuikens leven in enorm grote groepen bij elkaar. Hierdoor kunnen zij individuele soortgenoten niet meer herkennen. Dit leidt tot chronische stress, omdat de vogels er niet in slagen een stabiele, sociale groep te vormen. Kalveren en fokzeugen daarentegen worden juist afzonderlijk opgesloten, in 'kisten' of tussen stalen stangen. Dit leidt óók tot stress, door een gebrek aan sociale omgang met hun soortgenoten.

Opsluiting

Fokzeugen, kistkalveren en leghennen in de legbatterij wordt iedere mogelijkheid tot beweging ontnomen. Dit leidt tot chronische stress en lichamelijke aftakeling.

Kale leefomgeving

Fokzeugen in de kraamstal en leghennen in de legbatterij kunnen geen nest bouwen, waardoor de dieren enorm gefrustreerd raken. Melkkoeien in hokken en zeugen en mestvarkens lijden aan chronisch ongemakken en verwondingen door het gebrek aan stro of strooisel. Fokzeugen vertonen, als gevolg van verveling, herhaaldelijk stereotiep gedrag. Ze bijten dan bijvoorbeeld op de stalen stangen, door een compleet gebrek aan verrijking van hun omgeving.

Verminkingen

Door de kale en overvolle omgeving waarin de dieren worden gehouden ontstaat er agressie. Om de gevolgen hiervan te beperken worden de staarten van biggen meestal afgesneden, de hoorns van runderen verwijderd en de snavels van de kippen gekapt. Mannelijke biggen en kalveren worden gecastreerd hoewel vele van hun reeds geslacht worden voordat ze geslachtsrijp zijn. Melkkoeien worden soms van hun staart ontdaan, wat geen enkel nut heeft voor het dier. Deze pijnlijke verminkingen worden bijna altijd uitgevoerd zonder verdoving en kunnen tot chronische pijn leiden.

Selectief fokken

Vleeskuikens worden speciaal gefokt zo snel mogelijk te groeien. Ze worden snel zo zwaar dat hun poten het gewicht niet kunnen dragen of dat het hart voortijdig bezwijkt.
Moderne foktechnologieën, genetische manipulatie en het klonen van dieren worden gebruikt om het fokproces te versnellen en dieren tot extreem hoge en onhoudbare producties te brengen. De dieren ondergaan hiervoor pijnlijke medische procedures.

Chronische honger, onnatuurlijk dieet

Kippen die speciaal gehouden worden om vleeskuikens op de wereld te zetten krijgen langdurig te weinig te eten. Anders zouden deze dieren snel veel te dik worden. Daarom hebben ze chronisch honger. Deze 'vleeskuikenouderdieren' krijgen hierdoor serieuze gezondheidsproblemen. Fokzeugen krijgen onvoldoende ruwvoer om hun honger mee te stillen. Leghennen wordt soms voedsel onthouden om een nieuwe leg op te wekken. Kalveren die gehouden worden voor 'wit' kalfsvlees krijgen een dieet dat arm is aan ijzer en ruwvoer om het vlees 'blank' te houden.

vorige pagina - volgende pagina