Er zijn meer dan 200 miljoen melkkoeien ter wereld, die bijna 500 miljoen ton melk per jaar produceren. Door selectief fokken is de productiviteit van melkkoeien dramatisch toegenomen: de melkopbrengst kan soms méér dan 40 liter per koe per dag zijn. De hoge fysiologische eisen die zo’n hoge melkproductie aan koeien stelt heeft ernstige gevolgen voor het welzijn van de dieren.

Koeien met een hoge melkgift zijn vatbaarder voor stofwisselingsziekten en besmettelijke ziekten zoals mastitis, een pijnlijke ontsteking aan de uier. Ook lopen ze de kans kreupel te worden, omdat de grote uiers de achterpoten van de koe in een onnatuurlijke positie duwen, waardoor er op de buitenkant van de poot te veel druk ontstaat. Het binnen houden van deze dieren, en ontoereikende bedding, kunnen deze voetproblemen verergeren. In sommige landen mogen melkkoeien constant binnen gehouden worden in systemen waar ze niet kunnen grazen.

Als melkkoeien zo’n 2 jaar oud zijn, krijgen ze hun eerste kalf. Vanaf dan bestaat het leven van deze koeien uit zwangerschappen en perioden waarin de koe melk geeft. Tegen de tijd dat de derde of vierde zoogperiode is aangebroken, zijn de meeste koeien onbruikbaar, omdat ze dun, uitgeput, onvruchtbaar en/of chronisch kreupel zijn.

Iedere keer als een koe bevalt wordt zij doorgaans binnen 48 uur gescheiden van haar kalf. Dit veroorzaakt stress bij de moeder én bij het kalf. Rasechte mannelijke melkkalveren worden als ongeschikt beschouwd voor de vleesfokkerij. Vele van hen worden daarom op zeer jonge leeftijd gedood of afzonderlijk in een klein hok gehouden: de zogenaamde kalverkist. Deze zijn zo klein dat de kalveren zich niet kunnen omdraaien. De dieren krijgen meestal een dieet dat arm is aan ijzer en ruwvoer zodat er ‘wit’ kalfsvlees ontstaat. Deze kalveren lijden aan stress en hebben gezondheidsproblemen door hun isolatie, opsluiting en ontoereikende dieet. Tegen de tijd dat ze 4 tot 6 maanden oud zijn en geslacht worden, kunnen de meeste nauwelijks meer lopen.

Welzijnsverbeteringen

Melkkoeien kunnen op een minder intensieve manier gehouden worden. Dit gebeurt bijvoorbeeld al in de biologische veehouderij. De fysiologische druk op de dieren is hier minder groot.

In Nederland is het gebruik van de kalverkist op zijn retour. Vanaf 2007 is het in de hele EU niet meer toegestaan.

Compassion in World Farming is van mening dat de volgende stappen noodzakelijk zijn om een redelijk welzijnsniveau te bereiken voor melkkoeien en kalveren:

vorige pagina - volgende pagina